قطع برق، وصل نگرانی

به گزارش ریحان نیوز، گرما امسال دیگر از مرز طاقت گذشته است. آن‌قدر که استانداری برای کاهش مصرف برق، ادارات را تعطیل می‌کند تا برق بیشتری به خانه‌های مردم برسد. تصمیمی که در ظاهر برای رفاه شهروندان گرفته شده، اما واقعیت زندگی مردم چیز دیگری را روایت می‌کند.

مردمی که هر روز با امید به برنامه اعلام‌شده قطعی برق، زندگی و کار خود را تنظیم می‌کنند، اما در عمل نه برنامه‌ای رعایت می‌شود و نه نظمی وجود دارد. اگر قرار است برق ساعت مشخصی قطع شود، چرا خارج از همان زمان بارها و بارها برق می‌رود و برمی‌گردد؟

امروز تنها در یک روز، برق سه بار قطع شد؛ اما نه طبق جدول اعلامی و نه به‌صورت یک قطعی دو ساعته. هر دو ساعت یک‌بار برق رفت، تنها ده دقیقه بعد دوباره وصل شد و این چرخه چندین مرتبه تکرار شد. آیا کسی در شرکت برق می‌داند این وصل و قطع‌های مکرر چه بلایی بر سر وسایل برقی مردم می‌آورد؟

در روزگاری که قیمت یک یخچال، کولر، تلویزیون یا حتی یک مودم ساده سر به فلک کشیده، خسارت ناشی از نوسانات برق کمرشکن است. خانواده‌ای که سال‌ها پس‌انداز کرده تا بتواند یک وسیله ضروری بخرد، اگر آن وسیله بر اثر این خاموشی‌های نامنظم بسوزد، چه کسی پاسخگو است؟ آیا فقط گفتن این جمله که «از محافظ برق استفاده کنید» کافی است؟ مگر همه وسایل به محافظ مجهز هستند؟ مگر همه مردم توان خرید تجهیزات حفاظتی برای تمام لوازم خانه را دارند؟

مشکل مردم خاموشی و قطع برق نیست؛ مشکل بی‌برنامگی است. مردم اگر بدانند برق چه ساعتی قطع می‌شود، خود را با آن شرایط وفق می‌دهند؛ غذا می‌پزند، آسانسور را استفاده نمی‌کنند، بیماران خود را مدیریت می‌کنند و کارهای ضروری را به زمان دیگری موکول می‌کنند. اما وقتی برنامه‌ای اعلام می‌شود و همان برنامه هم اجرا نمی‌شود، نتیجه چیزی جز سردرگمی، خسارت و نارضایتی نخواهد بود.

از سوی دیگر، گرمای شدید زندگی را برای سالمندان، کودکان، بیماران و حتی افراد سالم دشوار کرده است. قطع مکرر برق یعنی خاموش شدن کولرها، از کار افتادن پمپ‌های آب، اختلال در اینترنت، توقف کسب‌وکارهای خانگی و ایجاد مشکلات فراوان برای مردمی که همین حالا نیز زیر فشار سنگین هزینه‌های زندگی قرار دارند.

مسئولان صنعت برق بارها از مردم خواسته‌اند در مصرف برق صرفه‌جویی کنند و بسیاری از شهروندان نیز این همکاری را انجام داده‌اند. اما انتظار متقابل مردم نیز چیز زیادی نیست؛ صداقت در اطلاع‌رسانی، اجرای دقیق برنامه‌های اعلامی و احترام به حقوق شهروندان.

اگر ناچار به اعمال خاموشی هستید، حداقل همان برنامه‌ای را که منتشر می‌کنید اجرا کنید. اگر شرایط تغییر کرده، شفاف و صادقانه اطلاع دهید. اعتماد عمومی با وعده و جدول‌های غیرقابل اتکا حفظ نمی‌شود.

امروز مردم بیش از هر چیز از بی‌نظمی گلایه دارند؛ از اینکه نمی‌دانند برق چه زمانی می‌رود و چه زمانی برمی‌گردد. از اینکه هر لحظه نگران سوختن وسایل برقی خود هستند. از اینکه احساس می‌کنند کسی صدای اعتراضشان را نمی‌شنود.

برق فقط روشنایی خانه‌ها نیست؛ آرامش خانواده‌ها، امنیت وسایل زندگی و تداوم فعالیت میلیون‌ها شهروند به آن وابسته است. انتظار مردم از مسئولان، معجزه نیست؛ مدیریت، برنامه‌ریزی و پاسخگویی است. خواسته‌ای که در این روزهای داغ، بیش از هر زمان دیگری ضروری به نظر می‌رسد.