قدسیه سادات شعبانپور
جمشیدآباد آمل؛ روایت ایستادگی تولید میان چالشهای انرژی و مواد اولیه
به گزارش ریحان نیوز، به مناسبت روز خبرنگار و در آستانه روز ملی صنایع کوچک، جمعی از خبرنگاران با هماهنگی شرکت شهرکهای صنعتی مازندران از چند واحد تولیدی شهرک صنعتی جمشیدآباد آمل بازدید کردند؛ بازدیدی از «رنگینپلاست»، «تابش پایدار مازندران» و «ثانیپلاست» که تصویری نزدیک از ظرفیتهای تولید، اشتغال و صادرات در این شهرک صنعتی ارائه داد.
صدای دستگاهها، رفتوآمد کارگران در خطوط تولید، انبار مواد اولیه و خروج محصول نهایی از کارخانهها، نشان میداد چرخ تولید در این واحدها، با وجود همه محدودیتها، همچنان در حرکت است؛ واحدهایی با محصولات متفاوت اما دغدغههایی مشترک، از تأمین مواد اولیه و نقدینگی تا ناترازی انرژی و مسائل زیرساختی.
جمشیدآباد؛ شهرکی با ۴۹ واحد فعال و بدون واحد راکد
حمیدرضا عبدی، مدیر اجرایی شهرک صنعتی آمل و محمودآباد، در جریان این بازدید گفت: برای ۵۸ واحد صنعتی در شهرک جمشیدآباد قرارداد منعقد شده که از این تعداد، ۴۹ واحد به بهرهبرداری رسیده و فعال هستند و ۹ واحد نیز در مرحله اجرای طرح قرار دارند.
وی افزود: واحدهای فعال این شهرک برای حدود ۹۸۰ نفر اشتغال ایجاد کردهاند و در حال حاضر، هیچ واحد راکدی در شهرک صنعتی جمشیدآباد وجود ندارد.
عبدی با اشاره به تنوع واحدهای مستقر در این شهرک اظهار کرد: صنایع شیمیایی، تزریق پلاستیک، فلزی و بتنی در جمشیدآباد فعال هستند و زیرساختهای آب، برق و امکانات مورد نیاز نیز در شهرک فراهم شده است.
جاده دسترسی؛ حلقه ناتمام زنجیره تولید
با وجود فعالیت پایدار واحدها، تکمیل جاده دسترسی شهرک صنعتی جمشیدآباد به کمربندی، همچنان از مطالبات جدی تولیدکنندگان به شمار میرود.
این مسیر حدود دو هزار و ۸۰۰ متر طول دارد که بخش عمده آن اجرا و آسفالت شده، اما بخش باقیمانده به دلیل مسائل مربوط به واگذاری بستر مسیر و اختلافنظرهای موجود، هنوز به سرانجام نرسیده است.
برای واحدهایی که روزانه مواد اولیه را با کامیون دریافت و محصولات نهایی خود را به بازارهای داخلی و خارجی ارسال میکنند، این جاده تنها یک مسیر ارتباطی نیست؛ بلکه بخشی از زنجیره تولید و عاملی اثرگذار بر هزینه، زمان و توان رقابتپذیری آنان محسوب میشود.
ثانیپلاست؛ از یک ایده خانوادگی تا بازار اروپا
در یکی از سالنهای تولید، گروه صنعتی ثانیپلاست با تولید محصولات دکوراتیو پلیمری، نمونهای از حرکت یک ایده خانوادگی به سمت بازارهای صادراتی است.
فعالیت این مجموعه از سال ۱۳۹۷ آغاز شده و اکنون در سه فاز تولیدی، محصولات دکوراتیو PVC، پلیاستر و سنگ مصنوعی PVC یا «ماربلشیت» را تولید میکند؛ محصولاتی که در دکوراسیون داخلی منازل، مراکز اداری، بیمارستانها و مراکز بهداشتی و درمانی کاربرد دارند.
عماد ثانی، مدیرعامل گروه صنعتی ثانیپلاست، گفت: سبکبودن، نصب آسان، انعطافپذیری، مقاومت در برابر اشعه فرابنفش و ویژگیهای ایمنی، از جمله مزیتهای این محصولات در مقایسه با برخی مصالح سنتی از جمله سنگ است.
وی با اشاره به قابلیت بازیافت این محصولات افزود: یکی از ویژگیهای مهم محصولات پلیمری، امکان بازگشت آنها به چرخه تولید است؛ به این معنا که محصولات قابل بازیافت میتوانند از مشتریان دریافت و دوباره به مواد اولیه تبدیل شوند و مصرف مواد اولیه را کاهش دهند.
۲۰۰ محصول و ۱۴۰ نیروی مستقیم در ثانیپلاست
ثانیپلاست بیش از ۲۰۰ نوع محصول تولید میکند و حدود ۱۴۰ نیروی رسمی و بیمهشده در این مجموعه مشغول به کار هستند. خطوط تولید این واحد بهصورت سه شیفت فعالیت دارد و تولیدات آن از طریق شبکه نمایندگیها در بازار داخلی عرضه میشود.
مدیرعامل این مجموعه گفت: حدود ۶۵ درصد محصولات در بازار داخلی عرضه میشود و ۳۵ درصد تولیدات نیز به صادرات اختصاص دارد. محصولات ثانیپلاست به هشت کشور صادر شده و حتی بازار اروپا، از جمله هلند، نیز مقصد بخشی از تولیدات این واحد بوده است.
وی از برنامهریزی برای تولید کفپوش PVC خبر داد و افزود: با راهاندازی این خط، امکان تکمیل زنجیره محصولات دکوراسیون داخلی، از سقف و دیوار تا کف و ابزارآلات، فراهم میشود.
ثانی با اشاره به دشواریهای تأمین مواد اولیه اظهار کرد: حدود ۴۰ درصد مواد اولیه مورد نیاز مجموعه از طریق واردات تأمین میشود و تحریمها، نوسان نرخ ارز، مشکلات انتقال ارز و محدودیت تأمین مواد اولیه، فشار قابل توجهی بر تولیدکننده وارد کرده است.
وی تأکید کرد: روحیه تولید و کارآفرینی در این مجموعه، میراث زندهیاد هادی ثانی، پدر خانواده، است که سالها در تولید محصولات سیمانی فعالیت داشت و با نگاه به نیازهای جدید جامعه و پیشرفت فناوری، مسیر فعالیت خانواده را به سمت مواد پلیمری هدایت کرد.
رنگینپلاست؛ نقدینگی و مواد اولیه، دغدغه اصلی تولید
رنگینپلاست، دیگر مقصد این بازدید، در بخش تولید بستهبندیهای منعطف برای صنایع غذایی فعالیت میکند؛ محصولاتی که برای بستهبندی لبنیات، مرغ، گوشت و فرآوردههای کشتارگاهی به کار میروند.
این مجموعه با سه سوله تولیدی و فضای انبار، در مجموع حدود چهار هزار مترمربع وسعت دارد. ظرفیت تولید آن در شرایط عادی حدود ۶۰۰ تن در ماه است و میزان تولید فعلی مجموعه حدود ۵۰۰ تن اعلام شده است.
مهدی رنجبر، عضو هیئتمدیره شرکت رنگینپلاست آمل، مهمترین مشکلات این واحد را تأمین نقدینگی و مواد اولیه عنوان کرد؛ مسائلی که با افزایش قیمت مواد اولیه و کاهش سفارشها، فشار بیشتری بر واحدهای تولیدی وارد میکند.
با وجود کاهش سفارشها و محدودشدن ساعت فعالیت خطوط تولید، این مجموعه تلاش کرده نیروی انسانی خود را حفظ کند. حدود ۱۱۰ تا ۱۲۰ نیروی مستقیم در رنگینپلاست مشغول هستند؛ نیروهایی که حتی در زمان کاهش تولید نیز برای نگهداری، نظافت و آمادهسازی تجهیزات در کارخانه حضور دارند تا روند فعالیت مجموعه متوقف نشود.
تابش پایدار؛ تولید تجهیزات گلخانه و مرغداری
در شرکت تابش پایدار مازندران نیز قمی مدیرعامل این مجموعه تلاش میکند زنجیرهای کامل از محصولات مورد نیاز مرغداریها و گلخانهها را در داخل مجموعه تأمین کند.
از تأمین مواد اولیه و فرآیند تزریق تا تولید محصول نهایی، مراحل ساخت تجهیزات پلاستیکی در این واحد دنبال میشود و حدود ۱۰۰ تا ۱۲۰ نوع قطعه و محصول در آن تولید میشود.
تنوع تولیدات این واحد، از ظرفیت صنایع کوچک در تأمین نیاز بخش کشاورزی و دامپروری حکایت دارد؛ ظرفیتی که تقویت آن میتواند در کاهش وابستگی و پشتیبانی از تولیدکنندگان بخش کشاورزی اثرگذار باشد.
برق اضطراری؛ هزینهای سنگین برای کارخانهها
تولیدکنندگان شهرک صنعتی جمشیدآباد، در کنار مشکلات تأمین مواد اولیه و نقدینگی، از هزینه بالای تأمین برق اضطراری نیز گلایه دارند.
به گفته آنان، خرید ژنراتورهای سنگین و تأمین گازوئیل مورد نیاز این تجهیزات، با توجه به افزایش هزینه سوخت، برای بسیاری از واحدهای تولیدی صرفه اقتصادی ندارد. قطعی برق نیز تنها تولید را کاهش نمیدهد، بلکه برنامه شیفتهای کاری، تحویل سفارشها و زندگی روزمره کارگران را تحت تأثیر قرار میدهد.
آنان همچنین معتقدند استفاده از پنلهای خورشیدی، اگرچه میتواند بخشی از نیاز انرژی را تأمین کند، اما با توجه به تعداد روزهای ابری در مازندران، اجرای آن نیازمند ارزیابی دقیق اقتصادی و حمایت مؤثر دستگاههای مسئول است.
تولیدکننده، چراغ کارخانه را خاموش نکرده است
آنچه در بازدید از شهرک صنعتی جمشیدآباد آمل دیده شد، تنها آمار تولید و اشتغال نبود؛ روایت صنعتگرانی بود که با وجود نوسان قیمتها، محدودیت انرژی، دشواری واردات مواد اولیه و کمرنگبودن حمایتهای بانکی، تولید را رها نکردهاند.
این واحدها نشان دادهاند که با فراهمشدن زیرساختهای پایدار، تأمین مالی مناسب، رفع موانع دسترسی و حمایت عملی از تولید، میتوانند افزون بر تأمین نیاز بازار داخل، سهم بیشتری از بازارهای صادراتی را نیز به دست آورند؛ ظرفیتی که جمشیدآباد آمل را بیش از پیش به یکی از کانونهای تولید، اشتغال و ارزآوری مازندران تبدیل میکند.
قطعا در چنین شرایطی، اصلاح و تسهیل قوانین و مقررات مرتبط با تولید، کاهش موانع اداری، تقویت حمایتهای بانکی و ایجاد ثبات در تأمین انرژی و مواد اولیه، ضرورتی اجتنابناپذیر است.
بدانیم و بدانند واحدهای تولیدی برای حفظ اشتغال، تداوم تولید و توسعه بازارهای صادراتی، بیش از وعده به حمایتهای عملی و تصمیمهای اجرایی نیاز دارند؛ حمایتی که بتواند هزینههای تولید را مدیریت کند، دسترسی به سرمایه در گردش را آسانتر سازد و مسیر فعالیت صنعتگران را از پیچوخم بروکراسی و نااطمینانیهای اقتصادی عبور دهد.
- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0