ما سنگ صبور بی‌صبور لحظه‌های بودن مردمیم

ریحان نیوز _ یادداشت| ما این سوی تاریکی در سایه روشن حقیقت و دروغ بر نگاهی که جَلجَتای بودن را تصویر می‌کند مانده‌ایم و یهودا وار بر این آخرین شام هر حادثه در نگاه زعفرانی مردمان، بر تمنای تهمت و افتخار درگیریم.

ما گاهی با تولد طفلی در دل بلایای طبیعی، می خندیم و گاهی با دیدن دستان یخ زده کودکان کار و پاهای خراشیده از ناملایمتی روزگار، مروارید غلطان را از کنج چشمهایمان همراه با اندوهی که قلبمان را خنج می زند، پاک می کنیم به امید روزهای شاید بهتر.

ما بی‌امنیتِ بودن در نبودن قدم می‌زنیم و تا انتهای حقیقت با دروغ‌های مجازی و حقیقی راه می‌رویم در این راه، بی‌کفش‌افزار و نقشه راه و گاهی بر نیت حقیقت‌گویی دشنام می‌خوریم و در کشف حقایق گمنام می‌شویم.

مانده بر دوش خود، باری که حمل می‌کنیم و نگاهی که مشکوک تماشا می‌کند ما را.

ما آفت‌زده مزرعه عشقیم، عشق راستین به خلق نه آن خلق که ملعبه‌ای باشد در دست منافقی کور دل که به نام عشق به قلب‌ها شلیک می‌کند، خلقی که برآمده از ماست و بر ماست.

چشمهایمان را باید بشوییم و جور دیگر دیدنمان در باران و کولاک حوادث، ریز بین رصد لحظه‌ها شود.

ما بر بلندای اندیشه به مهر عشق می‌خوانیم و در حضیض مشکلات به عشق، مِهر می‌طلبیم.

گاهی در میانه خشم آسمان و سیل، به دل آب می زنیم و گاهی در جستجوی قاب عکسی شکسته زیر تلی از خاک و آوار زلزله و یا دیدن دخترکی که غمی بزرگتر از نداشتن عروسک گریبانگیرش شده، به دنبال تیتری از درد و غم، تراوشات مغزیمان را روی کاغذ خط خطی می کنیم تا شاید مرحمی باشیم بر روی زخمی عمیق.

غم نان داریم و صورتمان سرخ شده ی دست سنگین روزگار است از بی مهری، اما شرافت و صداقتمان را حراج نکرده ایم برای لقمه ای نان و سفره ای رنگین.

ما سنگ صبور بی‌صبور لحظه‌های بودن مردمیم؛ ما همین هستیم همان که باید باشیم؛ ما خبرنگاران مردمیم در بی‌خبری از روزهای روشن فردا….آری! ما خبرنگاریم.