دانشگاه مازندران ظرفیتی بالقوه برای اتصال دانشجویان به بازار کار؛ ضرورت مهارت‌افزایی

ریحان نیوز_ سکینه مریخ| طی سال‌های اخیر شاهد رشد چشمگیر فارغ التحصیلان دانشگاهی در استان مازندران هستیم، فارغ التحصیلانی که باید مدرک را قاب کرده و به دیوار بزنند یا بگذارند دم کوزه آبش را بخورند!

شاید کمی تندرویی باشد اما واقعیت تلخ تر از این حرفهاست؛ اولا اینکه همه دلشان میخواهد دکتر، مهندس شوند، ثانیا اینکه میخواهند به دانشگاه بروند و ثالثا اینکه دلشان میخواهند کارمندی یا پشت میزنشینی را تجربه کنند، در حالی جامعه به طیفهای مختلفی از نیروهای کار نیاز دارد، البته این موضوع جای بحث زیادی دارد.

اما میخواهیم درباره آن دسته از دانشجویانی صحبت کنیم که باوجود تحصیل در دانشگاه‌های مطرح و بزرگ یا بیکار میشوند یا مشغول کارهایی در حوزه غیرتحصیلی یا غیرتخصصی می‌شوند.

عده‌ای از مازندرانی‌ها معتقدند که فرزندانشان برای تحصیل باید به استان‌های دیگر سفر کنند و این را گامی برای موفقیت میدانند در حالی که در همین مازندران دانشگاه‌های بزرگ با رتبه های آموزشی بالا داریم.

دانشگاه مازندرانی ظرفیت بالقوه علمی مازندران مثلا دانشگاه دولتی مازندران در بابلسر که هم‌اکنون دارای ۵۰۰ عضو هیئت علمی، ۵۰ استاد، ۱۰۳ دانشیار، ۳۰۷ استادیار و ۳۰ مربی و مدرسین حق‌التدریس بوده و هم اکنون بزرگترین مرکز آموزش عالی در این استان به شمار می‌رود.

این دانشگاه دارای سابقه‌ بیش از ۴۰ساله است که هسته اولیه آن را مدرسه عالی علوم اقتصادی و اجتماعی، مدرسه علوم کشاورزی ساری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، مرکز تربیت دبیر فنی نوشیروانی بابل و مرکز تحصیلات تکمیلی بابلسر تشکیل داده‌اند.

دانشگاه مازندران در تاریخ ۲۶ شهریور ماه سال ۱۳۵۸ و با تصویب شورای عالی ا۰نقلاب از ادغام این مراکز، دانشگاه مازندران به صورت رسمی تاسیس و در طی سال‌های اخیر رشد قابل توجهی در هر دو عرصه کمی و کیفی داشته است.

طرح‌ توسعه‌ همه‌ جانبه‌ دانشگاه مازندران‌در شهر بابلسر در زمینی به مساحت ۱۶۰ هکتار اجرایی شد و حدود ۱۳۰هزار مترمربع فضای آموزشی،کمک آموزشی، پژوهشی، رفاهی و خوابگاهی، اداری و فرهنگی طی ۴۳ ساله گذشته ساخته شده و در اختیار دانشگاهیان ‌قرارگرفت.

این دانشگاه در حال حاضر دارای ۱۳ دانشکده مختلف اعم از؛ دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی،دانشکده شیمی، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشکده علوم پایه دانشکده علوم ریاضی، دانشکده مهندسی و فناوری، دانشکده هنر و معماری، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشکده میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و دانشکده ادبیات فارسی و زبان‌های خارجی و دانشمندان برتر و بالغ بر ۶۰ کانون و انجمن علمی دانشجویی مختلف است.

بنابراین ظرفیت اینچنینی در استان مازندران برای ورود کنکور‌ی‌ها وجود دارد، اما جای زنجیره ای که فارغ التحصیلان دانشگاه را به بازار کار متصل کند خالیست، نه تنها در این دانشگاه بلکه در سایر مراکز علمی و فرهنگی استان این خلا حس می‌شود.

کسب مهارت راهکار اتصال دانشجو به بازار کار

به اعتقاد یک کارشناس بازار کار، رفتن به دانشگاه و گرفتن مدرک موجب ایجاد شغل نمی‌شود و دانشجویان بعد از فارغ التحصیلی باید به جای کارجویی به کارآفرینان صاحب مهارت تبدیل شوند تا بتوانند به بازار کار راه پیدا کنند.

به گفته وی طی سال‌های گذشته همچنان بر روش‌های قدیمی و سنتی برای توسعه بازار کار تاکید کردیم در حالی که این روش‌ها کارساز نبوده است. امروز برای توسعه بازار کار باید با محوریت کارآفرینی و توسعه بخش خصوصی عمل کنیم و برای افزایش ظرفیت‌های بازار کار برنامه داشته باشیم.

برنامه‌ریزی موجب می‌شود تا رویکرد ما در خصوص آموزش عالی و دانشجویانی که در دانشگاه‌ها تحصیل می‌کنند تغییر کند چون آن چیزی که اکنون در دانشگاه‌ها تدریس می‌شود متناسب با نیازهای جامعه نیست،بنابراین باید روندی را در دانشگاه‌ها پیگیری کنیم و واحدهایی را آموزش دهیم که افراد بعد از فارغ‌التحصیلی صاحب مهارت و سر منشأ ایجاد تحول در بازار کار باشند.

به گفته این کارشناس بازار کار دانشجویانی که دانشگاه‌ها به عنوان نیروی کار تربیت می‌کنند این تصور را دارند که با گرفتن یک مدرک دانشگاهی باید به دنبال استخدام در ادارات و سازمان‌های دولتی باشند در حالی که ظرفیت جذب فارغ‌التحصیلان در ادارات دولتی به شدت پایین است.

وی بر ضرورت پیش‌بینی معافیت‌های مالیاتی و بیمه‌ای برای حمایت از کارآفرینان و واحدهای تولیدی تاکید کرد و گفت: اگر بخواهیم ظرفیت‌های بازار کار کشور توسعه یابد تنها از طریق مشارکت حداکثری مردم و توسعه بخش خصوصی در بازار کار امکانپذیر است و در چارچوب کارهای تولیدی برای حمایت از تولیدکنندگان باید معافیت‌های متعدد پیش‌بینی شود.

کارشناسان معتقدند بسیاری از رشته‌های دانشگاهی بدون توجه به ملاحظات بازار کار و توجه به ظرفیت پذیرش در لیست رشته‌های دانشگاهی قرار می‌گیرند و این امر موجب می‌شود تا دانشجویان پس از فارغ‌التحصیلی نتوانند شغل مورد نظر خود را پیدا کنند. در حالی که بخش اعظمی از فارغ‌التحصیلان با چالش بی‌مهارتی در بازار کار مواجه هستند، آمارها نشان می‌دهد ۴۰ تا ۵۰ درصد افرادی که به قصد اشتغال وارد دوره‌های مهارتی می‌شوند، در راهیابی به بازار کار موفق‌ترند.

دولت‌ها بستر اشتغال دانشجویان را فراهم کنند

باید بخش خصوصی برای ایجاد اشتغال برای دانشجویان وارد صحنه شوند،  باید دولت ها بستر لازم را آماده كنند چون بخش خصوصی نیز دارای مشكلاتی است و در ابتدا نیازمند زیرساخت ها و مستعد كمك هایی هستند.

معمولا افراد دانشجو و فارغ التحصیلانی كه به بخش خصوصی روی آورده اند موفق هستند و كارشان مورد تائید است، دانشجوها با همكاری با شركت های دانش بنیان و تحقیقات و پژوهش هایی كه انجام می دهند و روحیه تعاونی كه در دانشگاه ها می آموزند، باید به این فكر باشند تا قسمتی از كار مملكت را بگردانند.

یكی از وظایف دانشگاه ها را تربیت نیروی انسانی برای قسمت های مختلف جامعه است، ما باید رشته های تحصیلی مان متناسب با نیاز كشور باشد و برنامه ریزان باید بر اساس نقشه علمی كشور به گونه ای برنامه ریزی كنند تا در بعضی از رشته ها كه نیاز كمتر داریم، فارغ التحصیل كمتری را داشته باشیم و اصلا نیاز به این همه دانشجو با تحصیلات عالیه نداریم.